İki sesli bir eserde ilk denemede olan şey bellidir. Herkes bir süre sonra ana ezgiye kayar. Sebep kulak değil, dikkattir. Ana ezgi tanıdıktır ve kulağı kendine çeker; ikinci ses ise yeni ve desteksizdir.
Birinci çalışma ayrı öğrenmedir. İkinci ses tek başına, ana ezgi olmadan, ezberlenecek kadar sağlam öğrenilir.
İkinci çalışma birleştirmedir. Ana ezgi çok kısık söylenerek eklenir; düzey kademeli olarak yükseltilir.
Üçüncü çalışma yer değiştirmedir. Aynı kursiyer bir kez de ana ezgiyi söyler; iki hattı da bilen kişi kendi partisini daha rahat tutar.
Dördüncü çalışma aralıktır. İki ses arasındaki mesafenin adı bilindiğinde kulak bir dayanak kazanır.
Beşinci çalışma yakın oturmaktır. Kendi partisinden birinin yanında söylemek, ilk aşamada belirgin bir destek sağlar.
Altıncı çalışma kayıttır. Kendi partisini kaydedip üzerine söylemek, evde tek başına yapılabilecek en etkili yöntemdir.
Bu beceri birkaç eserde oturur ve sonra kalıcı olur. Derslerimizde çok sesli çalışmalar, parti ayrımı korunacak biçimde kademeli olarak işlenir.