Şan eğitiminde en çok göz ardı edilen ama sonucu en fazla belirleyen karar repertuvar seçimidir. Doğru sırada verilen eserler teknik gelişimi hızlandırır; yanlış sırada verilenler ise yerleşmiş alışkanlıkları bozar.
Seçimin üç ölçütü vardır. Birincisi tessituradır: eserin ağırlıklı olarak hangi bölgede seyrettiği, kursiyerin rahat bölgesiyle örtüşmelidir. Aralığa girebilmek yeterli değildir; o aralıkta yorulmadan kalabilmek gerekir.
İkincisi ses ağırlığıdır. Hafif ve çevik bir ses, dramatik bir rolü zorlayarak söyleyebilir ama bunun bedeli tınının kalınlaşması ve çevikliğin kaybıdır.
Üçüncüsü teknik gerekliliktir. Her eser belirli bir beceriyi öne çıkarır: uzun legato hatlar, hızlı koloratur, geniş sıçramalar, uzun melizmalar. Kursiyerin o beceride hazır olup olmadığı değerlendirilmelidir.
Bu ölçütlere bir de motivasyon eklenir. Kursiyerin sevmediği bir eserle ilerlemek zordur; bu nedenle uygun eserler arasından seçim kursiyerle birlikte yapılır.
Yaygın bir hata, popüler ve etkileyici eserlere erken yönelmektir. Bir aryanın bilinen olması, ona hazır olmakla ilgisizdir.
Derslerimizde repertuvar planı kursiyer bazında hazırlanır ve düzenli aralıklarla gözden geçirilir. Kursiyerin tessiturası izlenir, teknik gelişimi değerlendirilir ve eser sırası buna göre güncellenir. Aynı yaklaşım konservatuvar sınavına hazırlanan adaylar için de uygulanır.