Operada aryalar duygusal duraklardır; olayı ilerleten bölümler ise resitatiflerdir. Resitatif, konuşma ritmine yakın, melodik olarak sade bir söyleyiş biçimidir ve kendi teknik gerekliliklerine sahiptir.
İki temel türü vardır. Secco resitatif yalnızca klavye ve bas çalgı eşliğinde, neredeyse tamamen konuşma ritminde ilerler; barok ve klasik operada yaygındır. Accompagnato resitatif ise orkestra eşliklidir ve daha ölçülü bir ritmik yapı taşır.
Resitatif söylemenin güçlüğü şudur: metin ön plandadır ve anlaşılır olması gerekir, ama söyleyiş yine de şan tekniğiyle desteklenmelidir. Konuşmaya yaklaşırken tekniği bırakmak yaygın bir hatadır; sonuç, desteksiz ve yorucu bir üretimdir.
Doğru yaklaşımda nefes desteği ve rezonans korunur, değişen yalnızca ritmik serbestlik ve melodik sadeliktir. İcracı cümleyi konuşur gibi biçimlendirir ama sesi şarkı söylerken olduğu gibi taşır.
İkinci güçlük ritmik esnekliktir. Resitatif notaya yazılıdır ama yazıldığı gibi mekanik söylenmez; metnin doğal vurguları ritmi biçimlendirir. Bu, icracının metni gerçekten anlamasını gerektirir.
Kursiyer için resitatif çalışması diksiyon ve ifade gelişimi açısından değerlidir.
Derslerimizde resitatif çalışması metnin konuşularak okunmasıyla başlar. Doğal vurgular belirlenir, ardından bu vurgular müzikal ritme taşınır. Teknik destek çalışma boyunca korunur.