Kendi bestelerini söyleyen kursiyerlerin sık karşılaştığı bir güçlük var. Eser onlara o kadar tanıdık ki dışarıdan duyamıyorlar. Besteci kulağı ile icracı kulağı farklı çalışır.
Birinci güçlük aralıktır. Beste çoğu zaman piyanoda ya da gitarda kurulur; ortaya çıkan ezgi bestecinin kendi ses sınırlarına uygun olmayabilir.
İkinci güçlük prozodidir. Söz sonradan yazıldığında vurgular ezgiyle çakışabilir; başkasının kulağı bunu hemen duyar, bestecininki duymaz.
Üçüncü güçlük nefestir. Beste yapılırken nefes yerleri düşünülmez; icra aşamasında cümleler yeniden bölünür.
Dördüncü güçlük tonalitedir. Eseri bir perde taşımak çoğu zaman icrayı kurtarır ve bestede hiçbir şey kaybettirmez.
Beşinci güçlük mesafedir. Kendi şarkısını yorumlayabilmek için besteci onu bir süre bırakıp geri dönmelidir.
Altıncı güçlük geri bildirimdir. Dışarıdan bir kulak olmadan bu ayarların hiçbiri görünmez.
Derslerimizde kendi eserlerini söyleyen kursiyerler için icra ve düzenleme birlikte ele alınır.