Müzikal repertuvarına yeni giren şarkıcılar şarkıyı bir konser numarası gibi çalışır. Sahnede bu yaklaşım tutmaz.
Müzikalde şarkı, konuşmanın yetmediği yerde başlar. Karakterin sözle çözemediği bir durum vardır ve şarkı o durumun devamıdır.
Birinci sonuç şudur: şarkının başladığı an gerekçelidir. O gerekçe bilinmeden ilk cümle doğru söylenemez.
İkinci sonuç metindir. Sözler ezberlenmeden önce konuşularak çalışılır; anlam oturmadan ezgi eklenmez.
Üçüncü sonuç hedeftir. Karakter bu şarkıyla kimden ne istiyor? Bu soru cevaplanmadan yorum kurulmaz.
Dördüncü sonuç sestir. Müzikal söyleyişi klasik şandan farklı bir ton dengesi ister; anlaşılırlık, hacimden önce gelir.
Beşinci sonuç bedendir. Şarkı sırasında hareket devam eder; nefes planı hareketi hesaba katarak kurulur.
Altıncı sonuç bitiştir. Şarkı biter, sahne bitmez; karakter oradadır ve o an da oynanır.
Derslerimizde müzikal repertuvarı, metin çalışmasıyla birlikte sürdürülür.