Çocuk kursiyerin en sevdiği şarkıyı çalışmak istemesi doğaldır. O şarkı çoğu zaman bir yetişkin için yazılmıştır. Uygunluk üç ölçütle değerlendirilir.
Birinci ölçüt aralıktır. Yetişkin repertuvarı çocuk sesinin rahat bölgesinin dışına çıkar; çocuk buna erişmek için bağırmaya yönelir.
İkinci ölçüt dayanıklılıktır. Uzun ve yoğun bir eser çocuk sesini yorar; süre kısaltılır ya da bölünür.
Üçüncü ölçüt metindir. Söz, çocuğun anlam dünyasına uzak olduğunda yorum kurulamaz; şarkı ezberden ibaret kalır.
Bu üç ölçüt sevdiği şarkıyı reddetmek anlamına gelmez.
Çoğu durumda çözüm taşımadır. Eser çocuğun rahat aralığına aktarılır ve sorun ortadan kalkar.
İkinci çözüm kısaltmadır. Bir bölüm alınır, tamamı istenmez.
Üçüncü çözüm denge kurmaktır. Sevdiği bir eserin yanına, ses gelişimini destekleyen bir çalışma parçası eklenir.
Böylece istek de korunur, gelişim de sürer. Derslerimizde çocuk kursiyerlerin repertuvarı, ses sınırları gözetilerek birlikte seçilir.