Bir eseri kendi tonundan başka bir tona taşımak, sık sık bir taviz gibi görülür. Oysa yaygın ve meşru bir icra kararıdır.
Birinci gerekçe ses tipidir. Eser belirli bir ses tipi için yazılmıştır; farklı bir tipe uyarlamak için taşımak gerekir.
İkinci gerekçe rahat bölgedir. Bir eserin en yoğun bölümü kursiyerin geçiş bölgesine denk geliyorsa, yarım ya da bir ses taşımak sorunu tümüyle çözebilir.
Üçüncü gerekçe dayanıklılıktır. Tek bir tiz nota için tüm eseri riske atmak gerekmez.
Dördüncü gerekçe anlatımdır. Zorlanarak söylenen bir cümlede yorum kalmaz; tüm dikkat notayı tutmaya gider.
Taşımanın sınırları da vardır. Çok fazla taşınan bir eser karakterini kaybeder; eşlik dokusu ve tını dengesi değişir. Sınav ve seçmelerde bazı kurumlar orijinal tonu isteyebilir; kural önceden okunur. Eşlikçi için taşınmış temiz bir nota hazırlanır; anında taşıma beklenmez.
Derslerimizde repertuvar tonu, kursiyerin rahat bölgesine göre birlikte belirlenir.