Şan çalışmasının önemli bir bölümü yalnız yapılır; ancak icra neredeyse her zaman eşlikle gerçekleşir. Bu geçiş, hazırlanmadığında sorun üretir.
Birinci mesele zamandır. Yalnız çalışırken icracı tempoyu kendi rahatlığına göre esnetir; zor bir pasajda farkında olmadan yavaşlar. Eşlikçi bu esnemeyi tahmin edemez ve uyumsuzluk ortaya çıkar. Çözüm, yalnız çalışırken de metronom kullanmaktır.
İkinci mesele giriş ve kapanışlardır. Piyano öncesi bölümler icracının nefes almasına ve karakterin durumuna girmesine ayrılmıştır; bu bölümler dinlenmeden geçilirse giriş aceleci olur. Aynı biçimde ara bölümler de anlatının parçasıdır.
Üçüncü mesele armonik zemin farkındalığıdır. İcracı yalnızca kendi hattını bilirse, eşlikteki bir armonik değişimi duymadığı için entonasyonu kayabilir. Eşlik partisini tanımak — en azından akor değişimlerinin nerede olduğunu bilmek — entonasyonu doğrudan iyileştirir.
Dördüncü mesele iletişimdir. Provada nefes noktaları, tempo tercihleri ve dinamik planı konuşularak kararlaştırılmalıdır. Sahnede yapılacak son dakika değişiklikleri risk üretir.
Kursiyer için pratik öneri, çalışmanın erken bir aşamasında eşlikle buluşmaktır. Eser tamamen ezberlendikten sonra eşlik eklendiğinde, yerleşmiş zamanlama alışkanlıklarını değiştirmek zor olur.
Derslerimizde repertuvar çalışması eşlikle yürütülür ve kursiyerlere eşlik kaydıyla evde çalışmaları için materyal sağlanır.