Yorum, şan eğitiminin en az sistemleştirilen alanıdır. Sıklıkla "hissetmek" ile açıklanır; oysa yorum, üzerinde yöntemli olarak çalışılabilen bir alandır.
Yöntemin ilk adımı metindir. Kursiyer şarkının sözlerini konuşarak okur ve şu soruları yanıtlar: Bu sözü kim söylüyor? Kime söylüyor? Hangi anda? Ne istiyor? Bu dört soru, tiyatro çalışmasından ödünç alınmıştır ve şarkı için de aynı biçimde işler.
İkinci adım yapıdır. Şarkı kaç bölümden oluşuyor, hangi bölüm tekrarlanıyor, duygusal doruk nerede? Tekrarlanan bir nakarat her seferinde aynı söylenmez; anlatı ilerledikçe aynı sözler farklı bir anlam kazanır.
Üçüncü adım araç seçimidir. İcracının elindeki araçlar sınırlıdır ve hepsi ölçülü kullanılmalıdır: ses şiddeti, tını rengi, cümle içindeki vurgu, nefes yerleri, sözün önüne ya da arkasına yerleşme. Her cümlede hepsini birden kullanmak, hiçbirini kullanmamakla aynı sonucu verir.
Dördüncü adım ekonomidir. Yoğunluğun sürekli yüksek tutulduğu bir icra kısa sürede tekdüzeleşir. Sakin bölümler, doruğun duyulmasını sağlayan şeydir.
Kursiyer için en etkili sınama kayıttır: niyet edilen ile duyulan arasındaki farkı yalnızca kayıt gösterir.
Derslerimizde yorum çalışması bu dört adımla yürütülür. Kursiyer önce metni analiz eder, ardından teknik kararlarını bu analize göre alır.