Fransız repertuvarı, şan diksiyonunun en ince ayar isteyen alanıdır. Sebebi yazı ile söyleyiş arasındaki mesafedir.
Birinci konu sessiz sondur. Sözcük sonundaki birçok ünsüz söylenmez; ancak ardından ünlüyle başlayan bir sözcük gelirse bağlanarak duyulur.
İkinci konu genizsi ünlülerdir. Fransızcaya karakterini veren bu sesler, şanda fazla genize kaçırıldığında tınıyı daraltır. Ölçü gerekir.
Üçüncü konu sessiz e'dir. Şiirde yazılı olan ve konuşmada düşen bu ses, şarkıda çoğu zaman kendi notasını alır.
Dördüncü konu vurgudur. Fransızcada sözcük vurgusu zayıftır; vurgu cümlenin sonuna doğru toplanır. Bu, cümlelemeyi doğrudan belirler.
Beşinci konu yuvarlak ünlülerdir. Dudak biçimi değişirken gırtlağın serbest kalması ayrı bir çalışma ister.
Altıncı konu üsluptur. Fransız repertuvarı genellikle ölçülü bir dinamik ve şeffaf bir ton bekler; hacim gösterisi bu dile yakışmaz.
Derslerimizde Fransızca repertuvar, telaffuz ve üslup çalışmasıyla birlikte ele alınır.