Popüler ve müzikal repertuvarının büyük kısmı İngilizcedir. Bu dilde söylerken iki uç arasında denge gerekir. Bir uçta aşırı düzeltilmiş, yapay bir telaffuz vardır; diğer uçta anlaşılmayan bir söyleyiş.
Birinci konu ikili ünlülerdir. İngilizcede birçok ünlü aslında iki sesin birleşimidir; uzun bir notada birinci ses tutulur, ikinciye son anda geçilir.
İkinci konu zayıf hecelerdir. Vurgusuz heceler konuşmada silikleşir; şarkıda bu silikleşme korunur, aksi halde söyleyiş yapaylaşır.
Üçüncü konu sözcük sonu ünsüzleridir. Bunlar kısa ve net söylenir; uzatıldığında akış kesilir.
Dördüncü konu r sesidir. Repertuvarın geleneğine göre söylenip söylenmeyeceği değişir; karar baştan verilir ve eser boyunca tutarlı uygulanır.
Beşinci konu anlamdır. Metnin çevirisi bilinmeden vurgu yerleri seçilemez.
Altıncı konu üsluptur. Aynı sözcük klasik bir eserde ve popüler bir eserde farklı biçimlenir; ölçüt eserin geleneğidir.
Derslerimizde İngilizce repertuvar, metin ve telaffuz çalışmasıyla birlikte hazırlanır.