Koro ve solo repertuvarının önemli bir bölümü Latincedir. İlk karşılaşmada Latince kolay görünür; ünlüler açık, yazım düzenlidir. Ancak bir ayrım vardır.
Birinci biçim İtalyan telaffuzudur. Kilise geleneğinde yerleşmiştir ve İtalyanca okuyuşa yakındır. Çoğu koro repertuvarı bu biçimle söylenir.
İkinci biçim yeniden kurulmuş klasik telaffuzdur; antik dönem okuyuşunu esas alır ve bazı ünsüzleri farklı verir. Hangisinin kullanılacağı esere ve geleneğe göre belirlenir; karar baştan verilir ve eser boyunca değiştirilmez.
Üçüncü konu ünlü saflığıdır. Latince ünlüler bozulmadan, tek renkte tutulur; ikili ünlüye kaydırılmaz.
Dördüncü konu vurgudur. Latincede vurgu genellikle sondan bir ya da iki önceki hecededir ve cümleleme bunu izler.
Beşinci konu anlamdır. Metinlerin çoğu bilinen ayin bölümleridir; çevirisi bilindiğinde cümleleme kendiliğinden yerine oturur.
Derslerimizde koro repertuvarındaki Latince metinler, telaffuz ve anlam çalışmasıyla birlikte hazırlanır.