Bir eserdeki en tiz nota yaklaşırken çoğu kursiyerde aynı şey olur. Omuzlar yükselir, çene öne çıkar, nefes kesilir. Nota daha gelmeden hazırlık bozulmuştur. Birinci gözlem şudur: sorun genellikle notanın kendisinde değil, ondan önceki iki ölçüdedir.
İkinci gözlem gerginliğin sırasıdır. Beden önce kasılır, ses sonra bozulur. Yani müdahale edilecek yer ses değil, hazırlıktır.
Üçüncü gözlem beklentidir. Kursiyer o notayı daha önce kaçırmışsa, bu hafıza her seferinde geri gelir.
Çalışma yöntemi tersinedir. Önce zor nota tek başına, bağlamından koparılarak ve rahat söylenene kadar çalışılır.
Sonra öncesindeki iki ölçü eklenir; bu iki ölçünün gevşek kalması hedeflenir. Üçüncü aşamada tempo düşürülür ve dinamik azaltılır; nota önce hafif söylenir, sonra kademeli olarak açılır. Dördüncü aşamada ünlü değiştirilir; daha açık bir ünlüyle söylenen tiz nota çoğu zaman kolaylaşır ve doğru biçim oradan aktarılır. Derslerimizde zorlanılan bölümler, öncesindeki hazırlıkla birlikte çalışılır.