Appoggio, İtalyanca "yaslanmak, dayanmak" anlamındaki appoggiare fiilinden gelir ve klasik şan geleneğinde nefes yönetiminin adıdır.
Sistemin özü, nefes alma ve nefes verme kasları arasında kurulan karşıt bir dengedir. Nefes alma kasları havayı içeride tutmaya çalışırken, nefes verme kasları dışarı vermeye çalışır. Bu iki kuvvetin karşılıklı çalışması, gırtlak altındaki hava basıncını sabit tutar. Geleneksel literatürde bu dengeye lutte vocale — vokal mücadele — adı verilir.
Sabit basınç neden önemlidir? Çünkü ses telleri basınç dalgalanmasına doğrudan tepki verir. Basınç arttığında perde yükselir ve ses sertleşir; düştüğünde perde düşer ve destek kaybolur. Entonasyon sorunlarının önemli bir bölümü teknik olarak burada başlar.
Appoggio'nun görünür işareti alt kaburga bölgesinin genişliğini korumasıdır. İcracı cümle boyunca "nefes alıyormuş gibi" bir iç duruşu sürdürür; hava yavaş ve denetimli biçimde kullanılır.
Yaygın hata karın kaslarını sıkarak havayı dışarı itmektir. Bu, basıncı artırır, gırtlağı yükseltir ve tınıyı sertleştirir. Appoggio bunun tersini önerir: itmek yerine tutmak.
Çalışma yöntemi ıslık gibi ince bir çıkışla uzun süre nefes vermek, ardından aynı duyguyu şarkı söylerken korumaktır. Derslerimizde appoggio, teknik programın merkezinde yer alır ve her seviyede düzenli olarak tekrarlanan bir çalışma başlığıdır.