Entonasyon sorunu şan eğitiminde en çok şikâyet edilen konudur ve genellikle "kulağım kötü" biçiminde tarif edilir. Oysa nedenlerin büyük bölümü teknikle ilgilidir.
Birinci ve en yaygın neden nefes desteğinin dalgalanmasıdır. Gırtlak altındaki basınç düştüğünde perde de düşer. Cümle sonuna doğru pesleşen bir icracının kulağı değil desteği zayıftır.
İkinci neden gırtlak gerginliğidir. Boyun ve çene kaslarındaki gerilim, ses tellerinin serbest titreşimini engeller ve perdeyi genellikle yukarı çeker.
Üçüncü neden ünlü biçimidir. Aynı perde farklı ünlülerle söylendiğinde farklı duyulabilir; ünlü kapandıkça ses tizleşiyor izlenimi verir. Bu, gerçek bir perde sapması değil algısal bir etkidir ama düzeltilmediğinde gerçek sapmaya dönüşür.
Dördüncü neden gerçekten kulak eğitimi eksikliğidir ve çözümü nettir: aralık tanıma ve dikte çalışması.
Ayrımı yapmanın pratik yolu şudur: kursiyer aynı notayı önce mırıldanarak, sonra açık ünlüyle söyler. Mırıldanmada temiz olan perde açık ünlüde sapıyorsa sorun kulakta değil teknik uygulamadadır.
Bir başka etkili yöntem kayıttır. Söylerken duyulan ses ile dinlenen ses farklıdır; kayıt sapmayı tartışmasız hale getirir.
Derslerimizde entonasyon çalışması iki koldan yürütülür: birebir derste teknik nedenler ele alınır, toplu müzik teorisi ve solfej derslerinde kulak eğitimi yapılır. İki kol birlikte yürüdüğünde ilerleme belirgin biçimde hızlanır.