Şan icrasında sık karşılaşılan bir gerilim vardır: ünlüler tınıyı taşır, ünsüzler ise metni anlaşılır kılar. Ünsüzlere ağırlık verildiğinde hat kesilir; ünlülere ağırlık verildiğinde metin anlaşılmaz.
Çözüm ünsüzleri zayıflatmak değil, kısaltmaktır. Ünsüz net ama hızlı söylenir; hemen ardından ünlüye geçilir ve ünlü mümkün olduğunca uzun tutulur. Böylece legato hat korunurken metin de anlaşılır kalır.
Ünsüzler işlevlerine göre farklı ele alınır. Patlamalı ünsüzler — p, t, k, b, d, g — hattı kesme riski en yüksek olanlardır ve mümkün olan en kısa sürede geçilmelidir. Sürtünmeli ünsüzler — s, ş, f, v — süre bakımından esnektir ama abartıldığında rahatsız edici bir tınlama üretir. Akıcı ünsüzler — l, m, n, r — ise ünlüye yakın davranır ve legato hattı taşıyabilir.
İkinci mesele ünsüzün zamanlamasıdır. Bir ünsüzün nota başlangıcının hemen öncesine yerleştirilmesi, ünlünün tam vuruşta duyulmasını sağlar. Ünsüz vuruşun üzerine bindirildiğinde ritim geç duyulur.
Türkçede kelime sonlarında biriken ünsüzler ayrı bir güçlük oluşturur; bu bölgelerde ünsüzlerin çok kısa tutulması gerekir. Kursiyer için etkili bir çalışma, metni önce yalnızca ünlülerle söylemek, sonra ünsüzleri kısa dokunuşlarla eklemektir. Derslerimizde diksiyon çalışması hem Türkçe hem yabancı dil repertuvarında ayrı bir başlık olarak yürütülür.