Gazel, klasik Türk müziğinin en çok yanlış anlaşılan biçimlerinden biridir. Dinleyen kişi bir ezgi duyar ve onu sabit sanır. Oysa gazel her seferinde yeniden kurulur.
Birinci unsur metindir. Beyit önce anlaşılır; hangi sözcüğün öne çıkacağı, nerede duraklanacağı anlamdan çıkar.
İkinci unsur makamın seyridir. İcracı makamın yolunu izler ama o yolu kendi cümleleriyle yürür.
Üçüncü unsur nefes ölçüsüdür. Bir cümlenin uzunluğunu belirleyen şey nota değil, icracının o an taşıyabildiği nefestir.
Dördüncü unsur beklemedir. Perdede asılı kalınan süre gazelin gerilimini kurar; acele edildiğinde biçim düzleşir.
Beşinci unsur eşliktir. Ud, kanun ya da ney eşlikte icracıyı izler; aralara giren kısa cevaplar nefes alma imkânı da verir.
Altıncı unsur dinlemedir. Gazel öğrenmenin tek yolu çok sayıda icra dinlemektir; yazıya geçirilemeyen kısmı burada aktarılır.
Derslerimizde geleneksel biçimler, meşk yöntemiyle ve kayıt dinleyerek çalışılır.