Şan tekniğinde ilerlemeyi en çok yavaşlatan etken gerginliktir. Gerginlik genellikle fark edilmez çünkü icracı onu "çalışıyorum" duygusuyla karıştırır.
Gerginliğin üç tipik bölgesi vardır. Birincisi çenedir: çene aşağı doğru zorla açıldığında ya da öne itildiğinde ses yolu daralır. İkincisi dil kökündir; dilin geriye çekilmesi yutak boşluğunu daraltır ve tını boğuklaşır. Üçüncüsü boyun kaslarıdır; özellikle tiz notalarda başın öne uzatılması gırtlağı yukarı çeker.
Gerginliğin belirtileri de tanınabilir. Ses tizleştikçe kalitenin belirgin biçimde bozulması, kısa sürede yorulma, söyledikten sonra boğazda kuruluk ya da yanma hissi ve nefesin çabuk tükenmesi bunların başında gelir.
Çözüm çoğunlukla "daha çok çalışmak" değil, daha az yapmaktır. Basit sınamalar yardımcı olur: söylerken çene serbestçe sallanabiliyor mu? Dil ucu alt dişlere rahatça yaslanıyor mu? Baş, gövdeyle aynı hizada duruyor mu?
Gevşetici çalışmalar arasında dudak titretme, dil titretme, mırıldanma ve pipetle söyleme yer alır. Bu egzersizler gırtlak dışı kasların etkinliğini azaltır.
Bir başka etkili yaklaşım, zor bir pasajı önce mırıldanarak, sonra yarı kapalı bir ünlüyle, en son açık sesle çalışmaktır.
Derslerimizde gerginlik izlenmesi sürekli yapılır. Kursiyerde gerginlik gözlendiğinde çalışma durdurulur ve gevşetici alıştırmalara dönülür; gergin tekrar gerginliği pekiştirir.