Enstrümanla yapılan bir taksimin ardından söze girmek, geleneksel icranın en çok tedirgin eden anıdır. Sayarak beklemek işe yaramaz; taksimin süresi belli değildir. Girişi mümkün kılan şey seyri takip edebilmektir.
Birinci dayanak karar sesidir. Taksim sonunda icracı makamın karar perdesine iner; kulak bu inişi tanıdığında giriş anı belirir.
İkinci dayanak duraklamadır. Taksimin bitişi genellikle uzatılmış bir sesle ve ardından gelen kısa bir sessizlikle işaretlenir.
Üçüncü dayanak perdeyi tutmaktır. Taksim boyunca kendi giriş sesini içten sürdürebilen icracı, girişte arayış yaşamaz.
Dördüncü dayanak göz temasıdır. Sazende ile söyleyen arasında kısa bir bakışma, girişin en pratik işaretidir.
Beşinci dayanak provadır. Aynı sazendeyle tekrar çalışmak, o kişinin bitiriş alışkanlığını tanıtır.
Altıncı dayanak dinlemedir. Çok sayıda taksim dinleyen bir kursiyer, bitiş kalıplarını kendiliğinden tanır hale gelir.
Bu beceri anlatılarak değil, tekrar tekrar denenerek kazanılır. Derslerimizde geleneksel repertuvar, saz eşliğiyle birlikte ve giriş çalışmaları yapılarak yürütülür.