Şan tekniğinde ünlüler yalnızca telaffuz meselesi değildir; her ünlü farklı bir ses yolu biçimi ve dolayısıyla farklı bir rezonans üretir. Bu nedenle aynı perde, farklı ünlülerle söylendiğinde farklı duyulur.
Ünlüler kabaca açıklık derecesine göre sıralanır. "A" en açık olanıdır ve hacim üretmeye elverişlidir ama odaklanması zordur. "İ" ve "Ü" kapalıdır; odaklanmayı kolaylaştırır ama fazla daraltıldığında ses sıkışır. "O" ve "U" yuvarlaktır ve genellikle gırtlağı serbestleştirmeye yardımcı olur.
İcracının hedefi, bu farklılıklara rağmen tını bütünlüğünü korumaktır. Buna ünlü dengeleme denir: aşırı açık ünlüler bir miktar yuvarlatılır, aşırı kapalı ünlüler bir miktar açılır ve hepsi ortak bir rezonans alanına yaklaştırılır.
Bu ayar özellikle tiz bölgede belirginleşir. Yükseldikçe açık ünlüleri olduğu gibi korumak zorlaşır; deneyimli icracılar bu bölgede ünlüyü hafifçe değiştirir. Bu, metnin anlaşılırlığını bozmayacak ölçüde yapılır.
Çalışma yöntemi basittir: kursiyer aynı melodiyi sırayla farklı ünlülerle söyler ve tınının nerede değiştiğini kulakla izler. Ardından en rahat ünlüdeki duyguyu diğerlerine taşımaya çalışır.
Türkçe açısından ek bir mesele vardır: ı, ö ve ü ünlüleri Latin temelli şan pedagojisinin merkezinde yer almaz ve ayrı çalışılmayı gerektirir. Derslerimizde ünlü dengeleme, temel program içinde düzenli olarak çalışılan bir başlıktır.